2018

Het gaat al wat beter met me. De huiskat ontfermt zich over mij en ik vind wat gemoedsrust. Doch, 2018 dient snel doorgespoeld te worden , het liefst met wat jenevers op menig kerstmarkt.
2018 staat nu al geboekstaafd als 'ellendig, overbodig én intriest'. Ik kijk al uit naar het eindejaar waar vrede én huiselijkheid centraal zullen staan. 'Hier heerst vreeeeeee-de', hoor ik Vossieboy - god hebbe zijn ziel - nog schreeuwen in 'Soms vraagt een mens zich af'.
Ik heb me dit jaar nog het meest geamuseerd met muzieklijstjes die ik maar al te graag op FB postte.
Voor de rest ben ik extreem lui geweest. In 2019 dient dit anders te zijn. Ik zou héél erg graag wederom een plaatje uitbrengen dat vintage Dandy Davy is : dwars, lo-fi, méér Pavement dàn Adam Green...
Ik hoop ook van harte terug te lonken naar het andere geslacht. Ik wil wéér grapjes maken, gekscheren, in het bijzijn van artistieke meisjes/vrouwen. Ik herinner me nog goed dat ik een halve tiet van een meisje heb gesigneerd na een mooi optreden in het ter ziele gegane 'De Video' in Gent.
Ach, ik herinner me zoveel, 2018 is het jaar van de herinneringen én de steun van mijn naasten.

Ik woon momenteel in Houthulst 'city', waar ik de vriendelijkheid van de inwoners mag op prijs stellen.
Voor het overige is het uitkijken naar mijn eindejaarscolumn van 2019, het jaar dat mijn 'verrijzenis' mag inluiden,


steeds hoogachtend,

(dv)