Tuesday, December 23, 2014

Billenkoek en muziek muziek, muziek!!!

Néén, ik waan me géén ster en al helemaal niet 'on top of the Christmas tree'. De aartsdonkere decembermaand heeft me dit jaar niet echt doen verlangen naar het eindejaar.
Ik ben wél aan het broeden op plannetjes, ideetjes voor het nieuwe jaar waar we met zijn allen naar uitkijken! Hoe onzeker de toekomst ook moge zijn - je hebt vandaag de dag een vreselijke ziekte nog voor je het beseft, vriendschappen die vervagen en vervolgens een stille dood sterven - het glas is dezer dagen halfvol.
Courage: ik word er volgend jaar 35 en velen van die leeftijd hebben zich al 'gesettled'. Hoe is het toch mogelijk dat deze dandy nog geen vader is van Jantje, Davy jr. of Amélie ? Vragen die altijd opwellen tijdens de eindejaarsperiode...Eén en al overschouwen, analyseren, terwijl mijn sympathieke medemens zich verschanst aan oubollige kerstmarkten en dergelijke. Maar hé, het glas is halfvol. Non-alcoholisch wel te verstaan. Met een nuchtere blik 2015 tegemoet.
Hoe het met mij in 2014 dan is vergaan ? Géén idee; door het te snel tikken van de tijd/klok werd ik een beetje geleefd. Deze verslagen vindt u ook terug in het dossier van mijn psychotherapeute Linde, die wederom zeer beminnelijk was het bijna voorbije jaar.
Ach, het was géén boerenjaar (maar ik onthoud een goed najaar!), maar ik 'jank niet meer'.
Niets of niemand heeft me zo in de war gebracht als het overlijden van Luc De Vos.Wekenlang dringen tekstflarden van fantastische liederen als 'Punk is dood', 'Joeri', 'Soms vraagt een mens zich af' ...tot me door.
Soms schrijft een jaaroverzicht zichzelf. Over de doden niks dan goeds. En terecht. De blote bast van Vossieboy op Werchter waar hij met Gorki een triomftocht zich liet geworden, blijft me voor eeuwig bij...

Ik heb het 10 jaar geleden eens gezegd: live fast, die young: dat was mijn motto. Maar nu, x-aantal relaties en onwijs wijze en/of pijnlijke avonturen later, denk ik daar anders over. Er moet immers nog gelééfd worden. En ik wil verder met het 'liefhebben'. Dat er een sympathiek, wat raar uit de ogen kijkend vrouwmensje mij verovert: hét grootste verlangen van 2015. In dit bijna oude jaar was romantiek vrijwel nihil.Maar kijk, in de bib van Roeselare ontmoette ik daarnet wel een meisje dat me ten zeerste beviel.
Verdere uitleg vindt u in het dossier van Linde, mijn psychotherapeute. Ik wil haar in 2015 dieper in de ogen kijken zodat ze mij spontaan billenkoek geeft...

Maar genoeg over mezelf...hoe gaat het met u ? Uitstekend, zo te lezen, af te leiden uit tal van uw positief ingestelde Facebookstatussen. U mag ik wel. Vraag me, als u mij tegen het lijf loopt, hoe het met Linde is gesteld en als de klok wat trager tikt. Op café, in het Roeselaarse 'Rokerscafé'. Word dronken met mij en er zal vrede heersen. Zoals nooit tevoren...

Ik denk wel eens : boerenjaren als 2001 en 2003 komen nooit meer terug, maar heb moed: daar is 2015.
Verse kalender, vers geld, vers bloed en verse, oude muziek dat ik met DD en mijn superband live zal brengen. Muziek, muziek....wars van alle trends. Of zoals Bob Marley het ooit zei: " One good thing about music, when it hits you, you feel no pain " . Amen.

(dv)

0 Comments:

Post a Comment

<< Home