De mok en de ochtend
Laten we meteen met de deur in huis vallen: ik heb genoten van 'Bevergem', de absurde fictiereeks rond Freddy De Vadder, de vedette van de Vlaamse standup-kringen. Alleen al het fantastische openingsshot met een kettingrokende Freddy verdiende alle aandacht. Laat dit dan nu het wonderlijke begin zijn van een spetterend najaar, dacht ik. Eerlijk: ik kon de slaap niet vatten vannacht. Ik bevond me tussen halfslapen en waken in een ander universum. Een universum waar ik recht op heb. Een ander bestaan dan hetgene ik nu leid. Met kettingrokende chicks die de kleren van mijn lijf scheuren.
En ik die constant, aldoor denk: nu ben ik een vedette. Ach, een vedette. Heb ik er genoeg charisma voor ? En waarom scheuren chicks in mijn echte bestaaan me niet de kleren van mijn lijf ?!
Laat vallen. Nog een reden waarom ik niet echt de slaap kon vatten: ik moest immers weten wat een mok was. Dat is toch iets van een koffiebranderij ? Eens gecheckt op het net, ben ik er nog niet zo zeker van. Ik zei het al, ik bevond me tussen haflslapen en waken. Een mok is ook een huidaandoening, zo leek ik te lezen. Kort nadien You-Tubete ik 'Conversation 16' van The National, het epische nummer uit de viersterrenplaat, 'High violet' . Ik werd er zelfs goedgezind van.
Maar laten we wel wezen: het najaar is goed ingezet. De melancholie loert om de hoek en muziek raakt me dieper dan ooit. Dat halfnaakte chicks mij nog steeds geen vedette vinden, vind ik plots niet erg meer.
Waarvan ik ook goedgemutst word: het nakende cultuurseizoen waar ik wegens een tekort aan budget alwéér niet volledig zal aan deelnemen, maar waar ik kan - toch pareltjes van zal meepikken.
Hopelijk word het najaar ook een heruitgave van het najaar van 2012 waar in ik een nieuwe liefde ontmoet. Hopelijk. Als dat niet het geval is: niet getreurd: er zijn genoeg redenen om mij te wagen aan nieuwe avonturen. Zoals de 'mok en de ochtend', mijn nieuwe column die ik zonet schreef.
En nu 'The air that i breathe' van The Hollies op volume 10 zetten. Denk 'Bevergem'. Denk liefde voor muziek. Denk chicks die de kleren van mijn lijf scheuren. Denk najaar. Denk de ochtend . Denke de mok. En dank aan mijn verwekkers...
(dv)
En ik die constant, aldoor denk: nu ben ik een vedette. Ach, een vedette. Heb ik er genoeg charisma voor ? En waarom scheuren chicks in mijn echte bestaaan me niet de kleren van mijn lijf ?!
Laat vallen. Nog een reden waarom ik niet echt de slaap kon vatten: ik moest immers weten wat een mok was. Dat is toch iets van een koffiebranderij ? Eens gecheckt op het net, ben ik er nog niet zo zeker van. Ik zei het al, ik bevond me tussen haflslapen en waken. Een mok is ook een huidaandoening, zo leek ik te lezen. Kort nadien You-Tubete ik 'Conversation 16' van The National, het epische nummer uit de viersterrenplaat, 'High violet' . Ik werd er zelfs goedgezind van.
Maar laten we wel wezen: het najaar is goed ingezet. De melancholie loert om de hoek en muziek raakt me dieper dan ooit. Dat halfnaakte chicks mij nog steeds geen vedette vinden, vind ik plots niet erg meer.
Waarvan ik ook goedgemutst word: het nakende cultuurseizoen waar ik wegens een tekort aan budget alwéér niet volledig zal aan deelnemen, maar waar ik kan - toch pareltjes van zal meepikken.
Hopelijk word het najaar ook een heruitgave van het najaar van 2012 waar in ik een nieuwe liefde ontmoet. Hopelijk. Als dat niet het geval is: niet getreurd: er zijn genoeg redenen om mij te wagen aan nieuwe avonturen. Zoals de 'mok en de ochtend', mijn nieuwe column die ik zonet schreef.
En nu 'The air that i breathe' van The Hollies op volume 10 zetten. Denk 'Bevergem'. Denk liefde voor muziek. Denk chicks die de kleren van mijn lijf scheuren. Denk najaar. Denk de ochtend . Denke de mok. En dank aan mijn verwekkers...
(dv)
posted by dandy davy at 9:02 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home