Sigaretten, koffie en perenlikeurtje

Alles welbeschouwd was 2018 een jaartje om snel te vergeten, maar dat gaf ik al tot vervelens toe, aan. Ik deed geen zak. Tijd om het tij te doen keren.
Op muzikaal vlak wil ik terug meespelen, én niét zomaar. 'Stomach blues' zou een EP'tje moeten worden, een plaatje dat vintage Dandy Davy zou moeten zijn met lo-fi, alt.country én rock, hopelijk gekoppeld aan een hele reeks optredens....

Heden ten dage laaf ik me aan de geneugten des levens: het roken van sigaretten, het consumeren van sloten koffie én het af en toe nippen van een perenlikeurtje. Ja hoor, wat alcohol kan geen kwaad.
Ik herinner me mijn drankverbruik tijdens mijn studentenjaren. Ik zoop me te pletter, maar hield me altijd staande. Ik leidde een liederlijk leven én werd om de haverklap verliefd. De Vlasmarkt in het prachtige Gent was mijn 'uitvalsbasis'. Ik was een romanticus, een troubadour en nipte van menig Irish Coffee in het bijzijn van mijn  'drinkebroer' én een stuk of wat gewillige meisjes. Ik denk dat ik toen gelukkiger was dan ooit tevoren.

Ik hoop van harte dat 2019 een comeback mag inluiden én ik terug een stuk of wat mensen mag entertainen. Ik weet niét hoe het met mijn drinkebroer van weleer is - mààr mocht ik hem nogmaals eens terugzien, wil ik hem wél nog eens op een Irish Coffee trakteren.

Ik wens u van harte een mooi jaar toe,
namens uw huiscolumnist,

(dv)