Wednesday, October 26, 2005

INTERVIEW MET DANDY DAVY

Dandy Davy (né Davy Vercaigne, °1980) is de artiestennaam van de West-Vlaamse podium-
performer die moeilijk onder één bepaalde categorie onder te brengen valt. Zo wisselt hij in
zijn standup-comedyacts kurkdroge oneliners af met vergevorderde gortigheid en combineert hij in zijn muziekact speelse, absurde liederen met zwaarmoedige, oprechte popsongs. Eveneens in zijn comedyact : West-Vlaamse liederen en visuele sketches. Zijn muziek-
repertoire bevat ook hippie chants en covers op kazoo. Kunt u al niet meer volgen?
We vragen verduidelijking aan de 'meester' zelve en kijken eveneens terug op 25 jaar Davy Vercaigne op deze aardkloot.

Dandy, waartoe leidt je ongebreidelde lust tot experimenteren? Kan je je niet beter beperken tot één vastomlijnd genre zodat je makkelijker een publiek kan bereiken?

(zucht) " Neen, neen, neen. Eén vastomlijnd genre zegt me niks. Trouwens, ik ben nog altijd een solo-artiest(binnenkort met één backing vocaliste wiens site www.angie-djune.com is, red.) , gewapend met één stem en één gitaar. Als ik overschakel van country naar punk, het blijft een akoestische set ; de rauwheid is vrij beperkt maar komt toch tot zijn recht omdat ik op een vrij primitieve manier gitaar speel. Let wel : subtiel waar het subtiel hoort te zijn en uitzinnig als het uitzinnig moet. "

Je doet nauwelijks nog standup-comedyoptredens, maar telkens je een performance doet, wordt nog lang nagepraat over je brutale grappen en grollen die zelfs de meest sappige oneliners van Freddy De Vadder doen verbleken. Wil je per se vuiler, vulgairder klinken dan je voorgangers?

" Ja en neen. Ja, omdat ik gewoonweg het talent heb om smeriger te zijn. Neen, omdat het niet met voorbedachten rade is. Ik wil niemand overtreffen, behalve mezelf. Als ik terug aan comedy doe, moet het iets minder chaotisch zijn. Chaos brengen is makkelijk, maar goed georganiseerde chaos is efficiënter én grappiger. Kijk naar de 'Jos Bosmans Show' (uit 'Het peulengaleis', red.).
Alles is tot in de puntjes voorbereid. Het is tv, maar het zou live ook kunnen. (denkt even na)
Onlangs nam ik deel aan een lokale Comedy Cup, werd tweede na de beloftevolle Tim Foncke en kreeg van de jury (o.m. Gunter Lamoot en 'slimste mens' Wouter Deprez) te horen dat ik aan 'trash-comed' doe. Daar ben ik het mee eens. Weerspiegelt bijna volledig mijn levensvisie. Trash... (wijst met vingertje en lacht) Ik corrigeer. Weerspiegelt gedééltelijk mijn levensvisie, want trash... (tuurt naar het plafond) daar word ik als mens dagelijks mee geconfronteerd. Trash in de zin van negatieve of smerige gedachten, trash in de zin van lichaamsafval, trash op tv...

Een negatief wereldbeeld is je niet vreemd?

(een lachje) " Ach... Ken je de song 'Birth school work death' van the Godfathers? Heeft alles met een wereldbeeld te maken; die vier ijkpunten in het leven die the Godfathers aanhalen... Hoe bondiger kan je het leven samenvatten? "

Een op lokaal niveau, legendarische sketch, is de banaan-in-reet-performance.
Je deed de sketch ook tijdens een belangrijke jury in je opleiding Beeldende Kunsten. Wat was de idee erachter?

" Wel, ik moet je erbij vertellen dat ik ook een ajuinenbeha aanhad en prei tussen mijn benen hield. De idee? (glimlacht) Ik stelde mezelf tentoon als een soort fruitman of levend fruitkunstwerk... (denkt even na) Ach, ik had gewoon zin om die banaan in mijn aarshol te steken (lacht)...en die ajuinen en prei kwamen ook van pas. "

Wanneer kwam je voor 't eerst in aanraking met comedy?

" De 'kluchten' van mijn grootvader. Urbanusstrips. 'Lava' (met Kama & Seele, red.). Mijn eerste
'kluchtige' tekeningen waren een bonte mengeling van pis- en kakhumor én absurdistische hersenspinsels. Ik teken nog altijd. " (toont zijn recente tekeningen van gedeformeerde wezens) (het zijn verrassend kinderlijke maar ook bijwijlen gestoorde tekeningen, binnenkort ook op Dandy's site te zien, red.)

De invloed van Kamagurka is groot. In je thesis heb je ook extra stukjes aan hem gewijd. Heeft hij je leven veranderd?

" Gedeeltelijk wel ja. Die non-sense, die doorgedreven absurditeiten... Kijk, hij betekende simpelweg een revolutie in mijn denken. Ik noem hem mijn geestelijke vader en da's niks overdreven... "

Heb je intussen niet het gevoel dat je de lezers te veel info verschaft in dit interview?

" Neen, ik ga nog een stapje verder. Hoe meer info de lezer krijgt, hoe meer hij de weg kwijt raakt. Ik ben zodanig boeiend dat je zelfs na honderd interviews, de honderd en eerste ook wil lezen. "

Ok. Dan stel ik voor dat we 25 jaar terug gaan in de tijd. Ben je gezond op de wereld gekomen?

" Neen, ik had ademhalingsproblemen. Heb een aantal weken in de 'couveuse' gelegen. Was toen al tegendraads, zie je. "

Vind je 't wel goed dat we hiermee doorgaan...?

" Zolang het relevante vragen zijn. "

Laten we voortdoen met écht relevante vragen. Welke singer/songwriters hebben je geïnspireerd?

" Och, zovéél! Eels, Sparklehorse, Daniel Johnston, Beck, Syd Barrett, Kurt Cobain, Iggy Pop maar ook niet in het minst Ray Davies (The Kinks) en Velvet Underground enzovoooort..... "

Je artiestennaam is Dandy Davy. In hoeverre ben jij een dandy?

(hoofd op en neer, glimlachend) " Kijk, oorspronkelijke dandy's deden eigenlijk niks anders dan urenlang hun toilet maken onderwijl hun vorige nachtelijke uitspattingen verterend, om vervolgens overdag de excentriekeling uit te hangen op openbare plaatsen, de laatste societynieuwtjes te lezen en doorvertellen, en 's avonds op elitaire, dure feestjes rond te hangen, te paraderen en lang, lang uitslapen. Een soort ledige levensstijl aanmeten mede door hun financieel zéér comfortabele situatie. Nu, ik ben daar niet radicaal de tegenpool van, ik meet mij ook een soort ledige levensstijl aan maar mijn beperkt budget laat me niet toe om dandy te zijn. Ik zou het overigens ook niet willen zijn. Maar wat ik met de dandy gemeen heb is de dagindeling : laat opstaan, overdag een koffietje drinken met vrienden of bescheiden kennissen en lang op feestjes (lees : café) rondhangen met het grote verschil dat ik niet opperbest gekleed ga (lijkt onverstoorbaar) ... "

Maar die hoed, het hemd... Je ziet er vrijwel altijd 'sjiek' uit maar dan op een charlatanachtige wijze. 50% dandy 50% charlatan?

(zucht) " Kijk, ik wil mezelf niet onderverdelen in een of meerdere categorieën. Ieder zijn garderobe, hoe onlogisch of verwarrend die ook moge weze. Andere vraag! "

Terug naar je popsongs. Ik herinner mij een optreden waarbij je een zevental liedjes speelde, allemaal ondersteund door enkele baslijntjes én je freaky teksten uitschreeuwde. Nu, enkele jaren later krijgen we een Dandy Davy voorgeschoteld met voor de helft mooie, zeer melodieuze songs én vrij conventionele teksten en voor de andere helft zoals je het zelf noemt- hippie chants, spoken word en lichte razernij op 1 enkele gitaar. Betekent dit dat je binnen 3 jaar je hele set vult met conventionelere songs en de songs waarin je roots liggen - een soort rariteiten/anti-folk- laat varen?

(zichtbaar onder de indruk) " Wat een vraag! Ik heb nog geen fanbase, heb geen platencontract : dus ik doe 100% wat ik wil en dat is om het publiek wat uit zijn lood te slaan met mijn 'rare' nummers en hen te verrassen/ontgoochelen met mijn poppy nummers. Maar en da's de teneur, ik evolueer inderdaad meer en meer naar de melodieuze popmuziek mààr mét sterke teksten en veel ooh-ooh's en yeah-yeah's. "

Slotvraag : wat wil je nog aan de lezers kwijt?

" Euh... niks! "

Bedankt.

(DV)

Sunday, October 16, 2005

DANDY'S TRACKS :

De eerste 25 songs die hij ooit 'componeerde':
1. Happy anyway
2. Forgive
3. Take me
4. Casey
5. Faster/slower
6. Heads explode
7. I can't love u in the evening
8. I think I'll comb my hair
9. Don't u know
10.Funny days
11.En a zo
12.Suck a little more on Valentine's Day
13.Down
14.Acid
15.Grandmom young girl
16.Strange ones
17.The show
18.Psychosis
19.Collywobbles
20.Sing the blues
21.D...D...D...Dandy!
22.Crash!Boom!Bang!
23.I want 2 B with u
24.Buckethead man
25.Incest is natural
Dandy tijdens finale Nachttalent : Comedy Cup Geluwe (mei'05)




uit goede bron vernomentijdens dit optreden van onzen Dandy Davy (en niet Arnie) op Nachttalent van Jeugdhuis De Jukte, ging zijn special act als volgt...Dandy Davy komt op het podium en steekt zijn broek af. Blijkt dat er een banaan in zijn reet gepropt zit.de volgende move van Dandy Davy is de banaan opeten...ook heeft Dandy Davy het ons OO ZO NAUW AAN HET HART LIGGENDE SCHAAMFLAPPEN, SCHAAMFLAPPEN...wederom een werelds optreden van dandy davy...tot de volgende...

11dec.2004: singer/songwriters in 4AD (Diksmuide)


Een koude, gure winteravond tussen verlepte treurwilgen en tevergeefs voor de regen schuilende mussen. De warme chocolade is bijna op maar geen nood: de 4AD heeft weer een prima programma vol warme gitaarklanken samengesteld dat alle winterklachten zo naar de Rayburn verbant.

Dandy Davy mocht openen. Deze jonge bard begon als solo-Kinks-covergroep en spiegelt zich aan Adam Green. De invloed van The Moldy Peaches schemert door in teksten over verloren liefdes, mannen die van auto's houden en niet zo brave schoothondjes. Muzikaal verwijlt DD in de buurt van Jonathan Richman, Violent Femmes en James. Als student Beeld koos hij voor een sobere aanpak van Barkruk, Deukhoed en Folkgitaar en tokkelde zich een weg doorheen een halfuur melancholisch vertier. Het gitaarspel klonk wat dunnetjes, maar waar het technisch wat minder was, stak DD een tandje bij in spirit en pure goesting en kon zo toch overtuigen. Conclusie? Niet onvergetelijk, maar wij komen de volgende keer weer kijken naar 'D-D-D-D-Dandy'.Brother Danielson heeft al wat meer faam. Dat heeft hij onder meer te danken aan de vilten fruitboom waarin hij zich hult om zijn akoestische liedjes te brengen. Deze aanpak euh... pakte merkwaardig goed bij 's mans songs: met een hoge, ijle stem - denk aan Jack White tijdens 'Hotel Yorba' maar nog een octaaf hoger - zingt hij verhalen over verloren vaders, achtergelaten huisdieren en onwillige dochters. Leonard Cohen op foute drugs of de boze heks met een gitaar in de pollen?

Komt u het vooral zelf eens meemaken.Will Johnson (foto) - onderdeel van South San Gabriel en Centro-Matic - wist het meeste zielen te raken: zijn doorleefde, sobere gitaarspel en zijn hartverscheurende gezang over tegenslag, wederopstanding en finaal samen ten onder gaan deed menig toeschouwer naar adem happen. WJ is zo iemand die doorgaat tot de hele zaal zich verbonden weet in treurnis, die liever niet over geluk spreekt omdat hij het lot niet wil tarten. En toevallig hebben wij het ook graag zo. (ks)