DD/Een overzichtje

Als DD straks sterft, heeft hij toch een flink aantal mensen kunnen boeien: een overzichtje:

In het begin van de nillies maakte hij rumoer als comedian in Le Bal Infernal door neo-dadaïstische onzin te serveren onder het alter ego Kurt Met Peren. Hij liet het publiek vaak verbouwereerd achter.
Neveneffect Lieven Scheire vond het in ieder geval wél goed!
Intussen repeteerde hij met graagte met zijn rockband The Hum of Venice die in 2002 tweede werd op Demorock te Kortrijk. Mààr de rocker werd een punker en er waren meningsverschillen - hij ging solo onder de naam Dandy Davy naar de sixtieshit 'Dandy' van The Kinks.
Tal van demo's werden opgenomen, maar zonder succes . De jury van Humo's Rock Rally negeerde DD maar liefst 5(!) maal en hij was er telkens het hart van in.
Edoch, er was muziekclub De 4AD die wél zijn anti-folk (akoestische punk/lofi) kon waarderen en in 2004 mocht hij openen voor onder meer Will Johnson (!). Al snel werd duidelijk dat achter de student Beeldende Kunsten meer een bard dan een baard schuilging.
In 2007 bereikte hij de finale van Westtalent, een overwinning op zich, én dàt terwijl hij mentaal helemaal afgegleden was. Hij was in opname in RB. om zijn demonen te lijf te gaan. Door de gepaste medicatie krabbelde hij terug recht én voelde in de zomer van 2008 wéér wat joie de vivre.
Twee jaar eerder deed hij ieders wenkbrauwen fronsen als hij als 'anti-komiek' de finale van de eerste editie van Comedy Casino Cup op Canvas bereikte. Vooral Stany Crets was fan.
Mààr hij daagde de dag van de finale - die door Xander de Rycke gewonnen werd- niet op vanwege die opname in RB.
In 2010 vond hij werk in het 'Tranendal' en werd zijn debuutplaat 'A winner's day in hell today' gelanceerd die kon rekenen op lovende recensies van online muziekmagazines. Ook Rif Raf was mee: " Hij weet de eerlijkste essentie van een popsong te vatten ", Cutting Edge: " Tijdloze klasse van een misbegrepen clown ".
Mooier werd het nog toen hij na de ongenaakbare chanteuse Ellen Schoenaerts Laureaat Jong Muziek op Theater Aan Zee werd.
Vier jaar later werd zijn tweede album geboren, 'Destination Bigger Tree' die terug geproducet werd door Erik Van Biesen die heden na het heengaan van 'Vossieboy' al twee solo-albums op zijn teller heeft. Check zeker 'I will remember you' !
'DBT' kreeg terug lovende recensies; de ultieme doorbraak bleef echter uit. Er werd opgetreden in onder meer Trix , Tieltse Feesten en op Vama Veche (DD: de mascotte van Vama Veche!) rockte de band (met Biezen op bas, Bram Moony op gitaar en Thomas 'Little Trouble Kids' Werbrouck) als nooit te voren. Ook de videoclips werden gesmaakt: Humo was mee: " een jolig brok jangle pop, met een clip waardoor een aanstekelijk onnozel je-m'en-foutisme waait..." , over de clip van 'Adam Moldy Green'...

Heden is het nog wat koffiedik kijken wat de toekomst betreft. Na intense opnames in ziekenhuizen is hij toe aan herstel.
Hoe het verder moet? Wie zal het zeggen? Waarheen? Met wie? You'll never know...

Steeds hoogachtend,

(dv)

De neergang

Aan mijn scherm gekluisterd. Rookpauze. Mijn hoofdtelefoon aan maar ik luister niet naar muziek.
Weinig connectie met mensen. Mijn hoofd tolt . Vervreemd van de ander, maar ook vervreemd van mezelf. Is dit de neergang van een cultfiguur?
Heeft het hele ellendige ding dat het 'leven' heet, nog zin? Ik doe alleszins mijn best maar ik heb te veel kwaaltjes: ik heb zin om mijn o' zo geliefde gitaar in alle hevigheid kapot te slaan tegen de trapleuning. En thuis hier, in het onooglijke dorpje Houthulst hebben we helemaal géén trap.
Wat baat het?

Maar er is de onvoorwaardelijke liefde en vriendschap van moeder de vrouw, en een stuk of wat andere familieleden, én vrienden. De overige 'vrienden', dat zijn er pakweg 1.000 op Facebook, maken mij niet gelukkig. Enkel de succesjes tellen en halen honderden likes. Let wel: er wordt met hopen werk gemaakt om creatief met FaKebook om te gaan. Mijmeringen, gedichtjes, weetjes over popmuziek...Je houdt het niet voor mogelijk of ze staan netjes genoteerd op mijn 'vrienden' hun tijdslijn. En , zonder ironie, dat wordt gesmaakt door DD. Mààr mijn hoofd tolt, ik zei het al, té veel prikkels en kwaaltjes om me volledig te geven.

Ik weet écht niet wat ik moet verwachten in 2018 dat voorlopig geboekstaafd staat als 'een monster' van een jaar.
Misschien dat ik eens op retraite moet. FaKebook aan de kant schuiven om daarna met scherp te schieten, mààr voorlopig is het balen.
Aan mijn lieve familie: it ain't over 'till it's over. En ik hoop van harte dat ik de totale neergang kan vermijden.

Steeds hoogachtend,
én als u een tip hebt, om mij te doen schuddenbuiken van het lachen, laat het mij weten,

(dv)

DE TREURIGSTE PRINS VAN DE POPMUZIEK

Ik ben ziek. Ik ben treurig. Gitzwart is mijn ziel en mijn stokoude hart dat zowat elke seconde van de dag een tel overslaat. Of dat denk ik toch. Ik word nooit meer de oude. Of dat denk ik toch. Ik weet het niet meer. Uit een twintigtal onderzoeken is gebleken dat ik min of meer in goeie gezondheid verkeer, mààr ik wéét wel beter. Het gaat niet goed. Straks word ik 38 én dat dient niét gevierd te worden. Edoch zal ik een poging wagen om mijn vrienden bijeen te roepen om die vermaledijde verjaardag te vieren.
Weet u wat het is? Het leven: hoerechance of 'bad luck'. Bij mij is het het laatste. Nimmer stap ik een podium meer op zoals gewoonlijk. Het betreft hier géén gezonde stress, mààr een naar walging neigende zenuwachtigheid. Let op: de mensjes zien mij graag, en ik speel graag muziek , overal hebben ze het er over: ik maak uitstekende muziek, maar ik word er niet gelukkiger op. Ben ik de treurigste prins van de popmuziek?
Dat moet nog blijken. Mààr mijn hoofd tolt, ik vergeet namen van mensen van wie ik normaliter de namen niét vergeet.
Eén pluspunt: er zijn nog opflakkeringen. Dat zit goed. Mààr hoelang houd ik het nog vol? Hoelang houdt mijn lichaam dit nog vol ?
U hoeft misschien slechts een beetje bezorgd te zijn, mààr er scheelt iéts. Ik kan mij niét meer geven.
Toen ik in de psychiatrische kliniek was, sms'te ik mijn moeder vààk om voor mij te bidden. Om kaarsjes voor mij te branden. Ik hoop dat u dat ook eens doet, in plaats van in de krokusvakantie 'gezellige' foto's online te zwieren -no offence: uw geluk is mijn geluk, althans een beetje.

Om met een positieve noot te eindigen: ik houd mij kalm, én velen zien mij graag. En Liefde overwint alles? Géén flauw benul, maar ik moet het maar geloven.
Geniet van uw krokusvakantie én denk eens aan mij , ook al betreft het 1 seconde, u doet mij er plezier mee.

Steeds hoogachtend

(dv)

Eeuwling

Het begint mij stilaan te dagen. Oud word ik niet. Ik moet daar geen tekeningetje bij maken.
Nou moe: ik word stokoud! Ik zal géén Sportpaleizen gevuld hebben, mààr wél een aardige voetnoot zijn in de Belpop!
En ik zal de prijs krijgen voor meest ondergewaardeerde muzikant uit Vlaanderen op de MIA's 2040!
dEUS en zijn 'Barmannen' krijgen de Lifetime Achievement Award in 2030 en Biezen behaalt platina voor zijn tiende soloalbum!
Nee, het zijn géén gemakkelijke tijden, maar ik denk bij tijd en wijle: nu is het aan mij!
Het wàs ook eventjes aan mij: de kwaliteitskrant De Morgen tipte Dandy Davy in 2015 tot kanshebber om op het Wablieft?!-podium te staan op Pukkelpop...én mijn tweede plaat 'Destination Bigger Tree' kreeg het jaar ervoor niks dan lovende kritieken.
Heden ben ik rusteloos én kamp met een semi- writer's block. Alsof er een kwelduiveltje in mijn kop zit en zegt "Hou op, het haalt niks meer uit "...

Ik haal zaterdag wél mooi mijn 38ste(!)verjaardag. Mijn o' zo lieve moeder zal de eerste zijn om mij te feliciteren, zo gaat dat altijd. Het leven is een aaneenschakeling van herhalingen tot in den treure...mààr soms gewoonweg niet onaangenaam.

Ook niét onaangenaam: de verschijning Blanche van wie jongstleden haar Eursonghit 'City lights' bekroond werd tot 'Hit van het jaar' op de MIA's. Ik denk: deze mooie jongedame zal het ver schoppen, én ik wil haar wel eens ontmoeten, wél denkende: wàt heb ik eigenlijk in godsnaam te vertellen?

We zullen zien, zei de 'blindeman' en hij 'stak zijn sigaret aan met een peirdestroent'.

Of ik stokoud zal worden, is koffiedik kijken; ik drink een zeldzame keer alcohol, eet normaal én heb een boeiend seksleven. Nu nog de sigaretjes achterwege laten én de zaak is beklonken: ik word stokoud, zo oud dat ik zelfs denk een eeuwling te worden.
Om kort te gaan; er resten mij nog 62 jaar om iéts van mijn leven te maken. Ik héb al 'gemaakt', geëntertaind, stoorzender gespeeld, kwajongensstreken uitgehaald én liefgehad: wil mijn Liefde nu opstaan: een soortement Blanche-achtig meisje die samen met mij eeuwling wordt.

(dv)